تاریخچه توسعه وسایل نقلیه انتقال همه جهته را می توان به مراحل اصلی زیر تقسیم کرد:
مرحله شروع
مفهوم و فناوری وسایل نقلیه انتقال همه جهته در دهه 1950 شروع به رشد کرد. در سال 1953، اولین AGV (خودروی هدایت شونده خودکار) متولد شد. این تراکتور از یک تراکتور کششی محصول AGC ساده با گاری تبدیل شد و کالاها را در امتداد سیمهای چیده شده در هوا در یک انبار مواد غذایی حمل میکرد. پس از آن، تحقیقات مربوط به AGV شروع به کار کرد و به تدریج در اروپا و ایالات متحده ترویج و اعمال شد.
مرحله توسعه فنی
در دهه 1970، با رواج فناوری ریزپردازنده و کامپیوتر و بلوغ فناوری درایو سروو، طراحی AGV انعطافپذیرتر و پیچیدهتر شد. در سال 1972، Kollmorgen NDC توسعه و نصب اولین سیستم خودروی هدایتشونده خودکار مدرن را در کارخانه ولوو کالمار رهبری کرد. در این دوره، دامنه کاربرد AGV به تدریج گسترش یافت، به ویژه در صنعت خودرو و سیستم های تولید انعطاف پذیر.
مرحله صنعتی شدن
در دهه 1980، فناوری AGV به سرعت در ایالات متحده و اروپا توسعه یافت، تعداد تولید کنندگان افزایش یافت و سطح فنی و دامنه کاربرد نیز به طور قابل توجهی افزایش یافت. جنرال موتورز ایالات متحده اولین سیستم مونتاژ انعطاف پذیر را در سال 1984 تکمیل کرد و در آن زمان به بزرگترین کاربر AGV تبدیل شد. در این دوره، AGV دارای حجم حمل و نقل بیشتر، زمان انتقال کوتاهتر و قابلیت اطمینان بالاتر ترولی ها و کنترلرها بود که نشان دهنده بلوغ تدریجی فناوری و کاربردهای AGV بود.
مرحله جهانی شدن
در دهه 1990، ژاپن نیز شروع به توجه به توسعه AGV کرد و پس از سال 1976 به AGV اهمیت زیادی داد، تولید کنندگان متعددی را تأسیس کرد و توسعه بیشتر فناوری AGV را ترویج کرد. در همان زمان، کاربردهای AGV در سرتاسر جهان به تدریج در زمینه های بیشتری مانند سیستم های تولید انعطاف پذیر و خطوط مونتاژ گسترش یافته است.
مرحله کاربرد مدرن
در قرن بیست و یکم، فناوری AGV به پیشرفت خود ادامه می دهد و دامنه کاربرد آن گسترده تر است. سیستم های AGV مدرن نه تنها به طور گسترده در تولید استفاده می شوند، بلکه نقش مهمی در لجستیک، انبارداری و سایر زمینه ها دارند. با پیشرفت مداوم فناوری و تغییرات در تقاضای بازار، سیستمهای AGV هوشمندتر و کارآمدتر شدهاند و کارایی تولید و سطح مدیریت لجستیک را بهبود میبخشند.
